ภาพรวม
งิ้วเหราเหอ หรือเรียกอีกชื่อว่าเพลงเหราเหอ เป็นสำนักสำคัญของงิ้วกั้นและเป็นรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับมณฑลเจียงซี ชื่อมาจากแม่น้ำเหราที่ไหลผ่านตัวอำเภอผอยาง [1][2]
การก่อรูปและสำเนียงร้อง
งิ้วเหราเหอพัฒนาจากหนานซีและสำเนียงร้องอี้หยาง โดยรับเอาการขับร้องเสียงสูงแบบอี้หยาง ล่วนถาน งิ้วฮุย งิ้วฉิน คุนฉวี่ และองค์ประกอบของสำเนียงผีหวงเข้ามาผสมผสาน มีรูปแบบการขับร้องหลากหลายและบทละครจำนวนมาก อีกทั้งยังคงลักษณะของสำเนียงโบราณไว้ รูปแบบการร้องได้รับการบรรยายว่าทรงพลัง เรียบง่าย และมีเอกลักษณ์ท้องถิ่นเด่นชัด [1][2]
วัฒนธรรมท้องถิ่น
งิ้วเหราเหอเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีละครท้องถิ่นผอยาง ในปี 2003 กระทรวงวัฒนธรรมจีนได้ประกาศให้อำเภอผอยางเป็น “ถิ่นศิลปะพื้นบ้านจีน (งิ้ว)” [2]