จูหวน (ค.ศ. 177–238) ชื่อรองซิ่วมู่ เป็นขุนพลแห่งง่อตะวันออกจากเมืองอู๋ในเขตปกครองอู๋[1][3]
เส้นทางรับราชการ
เมื่อซุนกวนดำรงตำแหน่งแม่ทัพ จูหวนรับราชการในกองบัญชาการของเขา ต่อมาเป็นนายอำเภออวี๋เหยา เมื่อเกิดโรคระบาดและราคาธัญพืชสูง เขาคัดเลือกเจ้าหน้าที่ที่มีความสามารถ จัดหายาด้วยตนเองและแจกโจ๊กอย่างต่อเนื่อง จนได้รับความขอบคุณจากชาวเมือง หลังจากนั้นได้รับตำแหน่งผู้พันปราบโจร นำทหาร 2,000 นายรวบรวมผู้คนที่กระจัดกระจายในอู๋และไคว่จีได้มากกว่า 10,000 คนภายในหนึ่งปี เขานำเหล่าขุนพลปราบโจรภูเขาในตันหยางและผอหยางซึ่งโจมตีเมืองและสังหารเจ้าหน้าที่ ต่อมาเลื่อนเป็นแม่ทัพรอง ได้รับบรรดาศักดิ์โหวแห่งซินเฉิง และสืบตำแหน่งผู้บัญชาการหรูซวีต่อจากโจวไท่[3]
ศึกหรูซวี
ปีแรกแห่งรัชศกหวงอู่ โจเหริน มหาแม่ทัพแห่งวุย นำทหารราบและทหารม้าหลายหมื่นมุ่งสู่หรูซวี โดยประกาศก่อนว่าจะโจมตีเซี่ยนซี จูหวนส่งกำลังไปที่นั่น แต่โจเหรินกลับรุกมาถึงระยะเจ็ดสิบหลี่จากหรูซวี จูหวนมีทหารเพียง 5,000 นาย ขุนพลต่างหวาดหวั่น เขาเรียกกำลังจากเซี่ยนซีกลับ แต่โจเหรินมาถึงก่อน จูหวนซ่อนธงทำทีว่าอ่อนแอ หลอกโจไท่บุตรของโจเหรินให้เข้าโจมตีเมือง แล้วให้ฉางเตียว จูกัดเกี๋ยน และหวังซวงใช้เรือทาน้ำมันโจมตีจงโจว ส่วนตนรับมือโจไท่ โจไท่เผาค่ายและถอยทัพ จูกัดเกี๋ยนถูกสังหาร หวังซวงถูกจับส่งไปอู่ชาง ทหารวุยถูกสังหารหรือจมน้ำกว่าพันคน ซุนกวนแต่งตั้งจูหวนเป็นโหวแห่งเจียซิงและแม่ทัพเฟิ่นอู่ พร้อมให้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีแห่งเผิงเฉิง[3]
ช่วงปลายชีวิต
ปีที่เจ็ดแห่งหวงอู่ โจวฝาง เจ้าเมืองผอหยาง ล่อโจซิว มหาแม่ทัพแห่งวุย ลกซุนเป็นผู้บัญชาการสูงสุด ส่วนเฉวียนจงและจูหวนเป็นแม่ทัพปีกซ้ายและขวา ต่างนำกำลังสามหมื่น จูหวนเสนอปิดเส้นทางภูเขาที่เจียสือและกวาเชอ แล้วจับโจซิวด้วยตนเอง แต่ลกซุนไม่เห็นด้วยจึงไม่ได้ดำเนินการ ปีแรกแห่งหวงหลง จูหวนได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพแนวหน้าและเจ้าเมืองชิง พร้อมอำนาจพิเศษ ปีที่หกแห่งเจียเหอ ลวี่สี เสมียนแห่งลู่เจียงในวุย ขอให้กองทัพง่อไปรับตัวเขา จูหวนกับเฉวียนจงออกเดินทาง แต่แผนรั่วจึงถอนทัพ ขณะข้ามลำธารกว้างและลึกนอกเมือง เมื่อทหารข้ามไปครึ่งหนึ่ง จูหวนอยู่คุมท้ายทัพและทหารวุยไม่กล้าโจมตี ต่อมาเขาฆ่าหูจง แม่ทัพรองด้วยความโกรธ ซุนกวนเห็นแก่ความสามารถจึงไม่ลงโทษ ให้จูอี้บุตรชายคุมกำลังแทนระหว่างที่จูหวนรักษาตัวหลายเดือน แล้วจึงกลับจงโจว เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 62 ปีในปีแรกแห่งรัชศกชื่ออู๋ ครอบครัวไม่มีทรัพย์สินเหลือ ซุนกวนมอบเกลือห้าพันหูเป็นค่าใช้จ่ายงานศพ และจูอี้สืบตำแหน่งต่อ[3]