สถานที่ · place_de_muenchen_hbf · rev 21

สถานีกลางมิวนิก (München Hauptbahnhof)

สถานีกลางมิวนิก เริ่มเดินรถครั้งแรกในปี 1839/1849 มีรางบนดิน 32 ราง อุโมงค์ S-Bahn 2 ราง และสถานีรถไฟใต้ดิน 2 แห่ง เป็นหนึ่งในสถานีศูนย์กลางที่สำคัญที่สุดของเยอรมนี มีผู้โดยสารราว 400,000 คนต่อวัน

อัปเดต · rev 21

ภาพรวม

บริเวณที่ตั้งปัจจุบันมีสถานีแห่งแรกตั้งแต่ปี 1848/1849; ประวัติของสถานีย้อนไปถึงสถานีชั่วคราว Marsfeld ปี 1839 สถานีปลายทางแห่งนี้เป็นสถานีระยะไกลที่มีผู้ใช้มากเป็นอันดับสามของ Deutsche Bahn รองจากฮัมบูร์กและแฟรงก์เฟิร์ตอัมไมน์ มีผู้โดยสารและผู้เยี่ยมชมราว 400,000 คนต่อวัน พื้นที่หอโถงหลักปัจจุบัน (ราง 11–26) สร้างในปี 1960; ตั้งแต่ปี 2019 อาคารรับผู้โดยสารและตัวสถานีอยู่ระหว่างปรับปรุงตามโครงการ Zweite Stammstrecke และการเพิ่มประสิทธิภาพสถานี

บริการที่ให้บริการ

  • ระยะไกล: ICE 11, ICE 18, ICE 25, ICE 28, ICE 29, ICE 41, ICE 42; อีกทั้ง IC/EC (ไปซูริกและอินส์บรุคเป็นต้น), TGV ไปปารีส และ Railjet ไปเวียนนา
  • U-Bahn: สองสถานีของ MVG – หนึ่งสำหรับ U1/U2/U7/U8 (เปิดปี 1980) และอีกหนึ่งสำหรับ U4/U5 (เปิดปี 1984)
  • S-Bahn: สถานีใต้ดินของสายหลัก (Stammstrecke) เปิดปี 1972 มีราง 2 ราง
  • ระดับภูมิภาค: สาย RE/RB ไปเรเกินส์บวร์ค พัสเซา ลินเดา และการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เป็นต้น ออกจากชานสถานี Holzkirchner และ Starnberger Flügelbahnhof

สิ่งอำนวยความสะดวก

สถานีปลายทางมีรางชานชาลาบนดิน 32 ราง; โดยมีอุโมงค์ S-Bahn อีก 2 รางและสถานี U-Bahn 2 แห่งประกอบ พื้นที่สถานีรวมราว 760,000 ตร.ม.

อ่านรายการที่เกี่ยวข้อง

หน้าความสัมพันธ์ →

  • ยังไม่มีความสัมพันธ์เผยแพร่

Mentioned in

  • No body mentions yet.

แหล่งที่มา

  1. München Hauptbahnhof — Wikipedia

    abgerufen 2026-10-28