Bestuurlijke indeling
Het arrondissement Poyang valt onder Shangrao (stadsprefectuur) en ligt in het noordoosten van Jiangxi, aan de oostelijke oever van het Poyangmeer[1][3]: in het noorden grenst het aan het arrondissement Pengze en aan het arrondissement Dongzhi in Anhui, in het zuiden aan de arrondissementen Yugan en Wannian, in het oosten aan het stadsdistrict Changjiang en het arrondissement Fuliang van Jingdezhen alsook aan de stad Leping, in het westen kijkt het uit op het arrondissement Duchang.[3]
Geschiedenis
In de Periode van Lente en Herfst was het de Chu-nederzetting Fan Yi.[3][13] In de Qin-dynastie (221 v.Chr.) werd het arrondissement Fan ingesteld; in de Westelijke Han werd de naam arrondissement Fanyang, in de Oostelijke Han arrondissement Poyang. In het 15e jaar van de periode Jian’an van de Oostelijke Han (210) werd de commanderij Poyang opgericht; in het 9e jaar van de periode Kaihuang van de Sui (589) werd Raozhou ingesteld met deze plaats als zetel; in het 2e jaar van de periode Hongwu van de Ming (1369) werd het de prefectuur Raozhou.[3] In mei 1957 werd de naam gewijzigd in arrondissement Boyang; op 17 december 2003 keurde het ministerie van Burgerzaken het herstel van de naam arrondissement Poyang goed.[3][13]
Geografie
Het arrondissement beslaat ongeveer 4.215 km² (4.126,33 km² volgens de maatstaf van burgerzaken en statistiek). Het terrein is hoog in het noordoosten en laag in het zuidwesten: in het noorden en noordoosten overheersen bergen en heuvels, het westelijke merengebied heeft talrijke meertakken en wetlands, het midden-zuiden vormt de vlakte van het Poyangmeer. Binnen het arrondissement liggen het Poyangmeer en het stelsel van de Rao (Po-rivier).[3][2]
Bestuurlijke onderverdeling en bevolking
De volksregering van het arrondissement is gezeteld in de grote gemeente Poyang. Het arrondissement bestuurt 1 subdistrict, 14 grote gemeenten en 15 gemeenten, plus twee eenheden op gemeenteniveau, het Instituut voor Landbouwwetenschappen en de gevangenis Raozhou[3]:
- Subdistrict: subdistrict Raozhou
- Grote gemeenten: Poyang, Xiejiantan, Shimenjie, Sishilijie, Youdunjie, Tianfanjie, Jinpanling, Gaojialing, Huanggang, Shuanggang, Guxiandu, Raofeng, Lefeng, Raobu
- Gemeenten: Houjiagang, Lianhuashan, Xiangshuitan, Jiantianjie, Zhegang, Yaquhu, Yinbaohu, Youcheng, Zhuhu, Baishazhou, Tuanlin, Changzhou, Sanmiaoqian, Lianhu, Lutian
In 2021 bedroeg de ingeschreven bevolking 1,5804 miljoen en de feitelijke bevolking 1,1747 miljoen.[3]
Producten
Het arrondissement is bekend om de „drie schatten van Poyang”: zilvervis, liaohao en chunbulao[7]. De zilvervis uit de streek Zhuhu heeft de vorm van een jade haarspeld, is wit en doorschijnend, en is een traditioneel product van het merengebied[7]; chunbulao is een mosterdgroente die rond het Oostelijke Meer (Donghu) in de arrondissementshoofdplaats wordt geteeld en enkele li buiten de stad gewone mosterd wordt; vaak wordt ze ingelegd voor de keuken[6]; doucong uit Youdunjie is eveneens een streekspecialiteit[7]. Het arrondissement produceert ook thee, rijst van het Poyangmeer en diverse zoetwatervissen van het meer[12].
Keuken
In 2021 koos de eerste toeristische voedselwedstrijd „Raozhou proeven” de „tien kenmerkende gerechten van Poyang” en de „tien kenmerkende snacks van Poyang”[5]. De tien gerechten zijn chunbulao gestoofd met gele katvis, roergebakken liaohao met gezouten varkensvlees, driekleurige vis van Hucheng, gestoomd varkensvlees met rijstmeel uit Noord-Poyang, mandarijnvis in pekel, stoofschotel van gezouten varkensvlees en shuicai, roergebakken zilvervis met drie julienne, rivierkreeft van Poyang, viskop gestoofd met doucong en kip geroosterd met gefermenteerde zwarte bonen; de tien snacks zijn krokante lente-uitjeskoek, gebakken rijstnoedels van Poyang, dikke varkensbloedsoep, rijstdeegdumpling van Tianfanjie, youtiao in maci gewikkeld, witte suikercake, gele katvis met rijstnoedels, zeekomkommerkoek van Shuanggang, met rijstwijn gefermenteerde rijstcake en gevulde snoep[5]. Geselecteerde gerechten moesten het lokale karakter en de natuurlijke smaak van de ingrediënten benadrukken, met hoofdingrediënten uit de streek en een bijzonder hoog aandeel zoetwaterproducten van het Poyangmeer[5].
De krokante lente-uitjeskoek werd in 2018 uitgeroepen tot bekende Chinese snack; de bereidingstechniek staat op de vijfde lijst van representatieve immateriële erfgoeditems van de stad Shangrao[7].
Gebruiken en immaterieel cultureel erfgoed
Poyang staat bekend als „thuisland van het Chinese volkstoneel” en „thuisland van de Chinese migratiecultuur”; losse lakwaren (van de mal genomen lak), de Raohe-opera en Poyang-yugu behoren tot het representatieve immateriële erfgoed[12].
De Raohe-opera, ook Raohe diao genoemd, is een school van de Gan-opera en een provinciaal immaterieel erfgoeditem van Jiangxi[8]. Poyang-yugu is een tak van het Jiangxi-daoqing die melodieën van de Raohe-opera, volksliederen van Poyang en vissersliederen samenweeft[9]. De traditionele visproductiegebruiken van het Poyangmeer vallen in vier typen — netten, haken, stuwen en fuiken (foquan), en overige methoden — samen met gebruiken van het openen en sluiten van visgronden, scheepsbouw, tewaterlating, visseizoenen en feestelijke activiteiten[9].
De laktechniek van de losse lakwaren van Poyang werd in 2011 op de derde nationale lijst van immaterieel cultureel erfgoed geplaatst[11]. De voorwerpen staan bekend als licht, stevig en van ingetogen glans, en worden samen met het porselein van Jingdezhen en het cloisonné van Peking de „drie schatten van het traditionele Chinese ambacht” genoemd[8].
Waxieba in de gemeente Lianhu was in de Ming- en Qing-tijd een verzamelpunt van migranten in de beweging „Jiangxi vult Huguang”, bewaard in het gezegde „in het noorden de grote honingboom van Shanxi, in het zuiden Waxieba van Jiangxi”; in de hoofdplaats is een Museum van de migratiecultuur van Waxieba[12].
De Zhangwang-tempel werd gesticht in het 3e jaar van de periode Zhide van de Tang (758). Het tempelfeest, historisch saishen hui genoemd, vindt plaats op de 23e dag van de elfde maand van de maankalender en duurt drie dagen; op de 8e dag van de eerste maand trekt een stoet van Zhang Wang (Zhang Xun) en moeder Liu uit om familie te bezoeken[10].
Cultuur
Poyang werd vroeger omschreven als een plaats „die per boot en wagen uit alle vier richtingen te bereiken is”. De grote gemeente Poyang is een historische plaats, met monumenten als de confucianistische tempel van de prefectuur Raozhou en de pagode van de Yongfu-tempel. De oude stad Raozhou in het noorden van de hoofdplaats is een hedendaags aangelegde toeristische wijk van Gan-Po-cultuur, en daarin staat het hotel Poyang Lake Hucheng Yalux.[3][4]