İdari bağlılık
Poyang İlçesi, Shangraoya (eyalet altı şehir) bağlıdır ve Jiangxi’nin kuzeydoğusunda, Poyang Gölü’nün doğu kıyısında yer alır[1][3]: kuzeyde Pengze ilçesi ve Anhui’deki Dongzhi ilçesiyle, güneyde Yugan ve Wannian ilçeleriyle komşudur; doğuda Jingdezhen’in Changjiang semti ve Fuliang ilçesi ile Leping kentine, batıda Duchang ilçesine bakar.[3]
Tarihçe
İlkbahar ve Sonbahar döneminde burası, Chu devletinin Fan Yi yerleşimiydi.[3][13] Qin döneminde (MÖ 221) Fan İlçesi kuruldu; Batı Han’da Fanyang İlçesi, Doğu Han’da Poyang İlçesi adını aldı. Doğu Han’ın Jian’an döneminin 15. yılında (210) Poyang komutanlığı kuruldu; Sui’nin Kaihuang döneminin 9. yılında (589) Raozhou oluşturuldu ve burası merkez oldu; Ming’in Hongwu döneminin 2. yılında (1369) Raozhou prefektürüne dönüştürüldü.[3] Mayıs 1957’de adı Boyang İlçesi olarak değiştirildi; 17 Aralık 2003’te Sivil İşler Bakanlığı Poyang İlçesi adının geri verilmesini onayladı.[3][13]
Coğrafya
İlçenin yüzölçümü yaklaşık 4.215 km²’dir (sivil işler ve istatistik ölçütüne göre 4.126,33 km²). Arazi kuzeydoğuda yüksek, güneybatıda alçaktır: kuzey ve kuzeydoğuda dağlar ve tepeler ağır basar, batıdaki göl bölgesinde çok sayıda göl kolu ve sulak alan bulunur, orta-güney kesim Poyang Gölü ovasını oluşturur. İlçe sınırları içinde Poyang Gölü ile Rao Irmağı (Po Irmağı) sistemi yer alır.[3][2]
İdari bölümler ve nüfus
İlçe halk hükümetinin merkezi Poyang kasabasındadır. İlçe 1 semt, 14 kasaba ve 15 beldeyi, ayrıca belde düzeyindeki iki birim olan Tarım Bilimleri Enstitüsü ile Raozhou Cezaevini yönetir[3]:
- Semt: Raozhou Semti
- Kasabalar: Poyang, Xiejiantan, Shimenjie, Sishilijie, Youdunjie, Tianfanjie, Jinpanling, Gaojialing, Huanggang, Shuanggang, Guxiandu, Raofeng, Lefeng, Raobu
- Beldeler: Houjiagang, Lianhuashan, Xiangshuitan, Jiantianjie, Zhegang, Yaquhu, Yinbaohu, Youcheng, Zhuhu, Baishazhou, Tuanlin, Changzhou, Sanmiaoqian, Lianhu, Lutian
2021’de kayıtlı nüfus 1,5804 milyon, fiilî nüfus 1,1747 milyondu.[3]
Ürünler
İlçe “Poyang’ın üç hazinesi” ile tanınır: gümüş balığı, liaohao ve chunbulao[7]. Zhuhu yöresindeki gümüş balığı yeşim saç iğnesi biçiminde, beyaz ve saydamdır ve göl bölgesinin geleneksel su ürünüdür[7]; chunbulao, ilçe merkezindeki Doğu Gölü çevresinde yetiştirilen bir hardal yeşili olup, kentin birkaç li dışına çıkılınca olağan hardala dönüşür ve çoğunlukla tuzlanarak yemeklerde kullanılır[6]; Youdunjie’de üretilen doucong da yerel bir özgün üründür[7]. İlçede ayrıca çay, Poyang Gölü pirinci ve gölün çeşitli tatlısu balıkları üretilir[12].
Mutfak
2021’de ilk “Raozhou’yu Tatmak” turizm yemek yarışması “Poyang’ın on ünlü yemeği” ile “Poyang’ın on ünlü atıştırmalığını” seçti[5]. On yemek sarı kedi balığıyla haşlanmış chunbulao, kürlenmiş domuz etiyle kavrulmuş liaohao, Hucheng üç renkli balık, Kuzey Poyang pirinç unuyla buğulama domuz eti, salamura mandarin balığı, kürlenmiş domuz eti ve shuicai güveci, üç julienne ile kavrulmuş gümüş balığı, Poyang kereviti, doucong ile haşlanmış balık başı ve fermente siyah fasulyeyle kızartılmış tavuk; on atıştırmalık çıtır yeşil soğanlı hamur, Poyang kavrulmuş pirinç eriştesi, kıvamlı domuz kanı çorbası, Tianfanjie pirinç mantısı, maci ile sarılmış youtiao, beyaz şekerli kek, pirinç erişteli sarı kedi balığı, Shuanggang deniz hıyarı keki, pirinç şarabıyla fermente pirinç keki ve içli şekerlemedir[5]. Seçilen yemeklerin yerel karakteri ve malzemelerin doğal tadını öne çıkarması, ana malzemelerin yerelden alınması ve Poyang Gölü tatlısu ürünlerinin payının özellikle yüksek olması istenmiştir[5].
Çıtır yeşil soğanlı hamur 2018’de Çin’in ünlü atıştırmalıklarından biri seçilmiş, yapım tekniği Shangrao belediyesinin beşinci somut olmayan kültürel miras temsilî kalemleri listesine alınmıştır[7].
Gelenekler ve somut olmayan kültürel miras
Poyang, “Çin halk tiyatrosunun yurdu” ve “Çin göç kültürünün yurdu” olarak anılır; kalıpsız lake, Raohe operası ve Poyang yugusu temsilî somut olmayan kültürel miraslarındandır[12].
Raohe operası, Raohe diao olarak da anılır, Gan operasının bir okuludur ve Jiangxi eyalet düzeyinde somut olmayan kültürel mirastır[8]. Poyang yugusu, Jiangxi daoqing’inin bir koludur ve Raohe operası, Poyang halk ezgileri ile balıkçı şarkılarının ezgilerini birleştirir[9]. Poyang Gölü’nün geleneksel balıkçılık üretim âdetleri ağlar, oltalar, setler ve sepet tuzaklar (foquan) ile diğer yöntemler olmak üzere dört türe ayrılır; ayrıca avlakların açılması ve kapatılması, tekne yapımı, denize indirme, av mevsimleri ve bayram etkinlikleri âdetleri vardır[9].
Poyang kalıpsız lakesinin lakeleme tekniği 2011’de üçüncü ulusal somut olmayan kültürel miras listesine alınmıştır[11]. Eserler hafif, sağlam ve ölçülü parıltılarıyla bilinir; Jingdezhen porseleni ve Pekin cloisonné’si ile birlikte “geleneksel Çin zanaatının üç hazinesi” olarak anılır[8].
Lianhu beldesindeki Waxieba, Ming ve Qing dönemlerinde “Jiangxi, Huguang’ı doldurur” göçünün toplanma noktasıydı; “kuzeyde Shanxi’nin büyük pagoda ağacı, güneyde Jiangxi’nin Waxieba’sı vardır” denir. İlçe merkezinde bir Waxieba Göç Kültürü Müzesi bulunur[12].
Zhangwang Tapınağı, Tang’ın Zhide döneminin 3. yılında (758) kurulmuştur. Tapınak şenliği, tarihte saishen hui olarak anılır, her yıl ay takviminin on birinci ayının 23. gününde yapılır ve üç gün sürer; birinci ayın 8. gününde Zhang Wang (Zhang Xun) ile Liu Ana’nın aile ziyareti alayı düzenlenir[10].
Kültür
Poyang eskiden “dört yandan kayık ve arabanın ulaştığı” bir yer olarak anılırdı. Poyang kasabası tarihî bir kasabadır; Raozhou prefektürü Konfüçyüs tapınağı, Yongfu Tapınağı pagodası gibi eserler vardır. İlçe merkezinin kuzeyindeki Raozhou Eski Kenti, çağdaş dönemde inşa edilmiş bir Gan-Po kültür turizm semtidir; Poyang Lake Hucheng Yalux Oteli burada yer alır.[3][4]