Jian dui uit Longjiang is een traditioneel nieuwjaarsgerecht uit Longjiang in Shunde, dat teruggaat tot de Ming-dynastie. Qu Dajun schreef eind Ming, begin Qing in Guangdong Xinyu dat aan het eind van het jaar kleefrijst op fel vuur werd gepoft — bao gu genoemd — voor de vulling van jian dui, en dat jian dui ballen van kleefrijstmeel waren, groot en klein, in olie gebakken om aan de voorouders te offeren en aan verwanten en vrienden te geven.[1]
Bereiding
Kleefrijstmeel wordt met rijstmeel tot deeg gemengd, gepofte rijst en geroosterde pinda's worden met suikersiroop tot vulling gebonden, het mengsel wordt tot vuistgrote ballen gevormd, met sesam bestrooid en goudbruin gefrituurd. Het werk kent vier fasen — vulling, deeg, omhullen en frituren — en veertien stappen.[1]
Betekenis en overlevering
Jian dui uit Longjiang is volmaakt rond; de kroniek van Longshan vermeldt dat Jiujiang platte en Longjiang ronde verkiest, en de ronde vorm staat voor hereniging van de familie. Een lokaal gezegde wenst dat, terwijl de jian dui rollen, goud en zilver het huis vullen. In 2019 werd de techniek opgenomen in de zevende lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de stad Foshan.[1][2]
[1]: ShundePlus, «这道金灿灿的美食，载满了老顺德人的记忆». [2]: Longjiang Fabu, «起油镬，炸煎堆！龙江煎堆，传承了数百年的舌尖年味».